از جانب خداوندى است كه عالم بجميع مصالح و مفاسد و منافع و مضار و خيرات و شرور و محاسن و مقابح است و تمام دستورات او موافق با حكم و مصالح است كه قدر جامع آن حكيم است . و براى اخباريات صفت خبير ذكر فرمود كه عالم به تمام جزئيات و قضايا و وقايعى كه از به دو خلقت تا زمان نزول واقع شده و آنچه تا انتهاء خلقت واقع مىشود نازل شده كه تمام صدق و مطابق با واقع و حقيقت است و كذب و خلاف واقع و سهو و اشتباه و نسيان و جهل و شك در مبدء راه ندارد [ سوره هود ( 11 ) : آيه 2 ] أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ ( 2 ) اولين دستور آن حكيم خبير اينست كه پرستش نكنيد مگر ذات مستجمع جميع كمالات و منزه از جميع عيوب و نواقص محققا من كه رسول از جانب او هستم بر شما سر تا سر عالم جن و انس انذار كننده‌ام از شرك و كفر و بشارت دهنده‌ام بتوحيد و ايمان . أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ عبوديت از ماده عبد است و از براى عبد دو معنى است يك معنى مقابل مولوية و از براى اين معنى مراتبى است : مرتبه اولى غلام است كه از كفار مسلمين ميگيرند يا زر خريد است عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ نحل آيه 77 . در مقابل حرّ كه بمعنى آزاد است . و ثانيه - عبوديت نسبت بموالى مثل پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه طاهرين عليهم السلام كه امير المؤمنين [ ع ] بصعصعه فرمود ( انا عبد من عبيد محمد [ ص ] ) و در زيارات ائمه عليهم السلام بسيار داريم بلكه نسبت به پدر فرمود ( انت و مالك لابيك ) و اين معنى وجوب اطاعت و ترك مخالفت است تا حد محدودى كه شارع مقدس مقرر فرموده ، و مولاى حقيقى ذاتى خداوند است و بس و بقيه موالى جعلى است بجعل الهى . و شايد اشاره به همين معنى باشد خطاب الهى بملائكه در سجده بآدم